Δεν διάβασα ένα πολιτικό άρθρο.
Διάβασα ένα άρθρο για το περπάτημα ενός ανθρώπου στο κέντρο της Αθήνας.
Το πώς ντύθηκε ένας τέως πρωθυπουργός, γιατί επέλεξε να περπατήσει μόνος, αν ήθελε να σκεφτεί, να χαθεί μέσα στον κόσμο ή απλώς να απομακρυνθεί για λίγο από τα πάντα, είναι κάτι που υπάρχει μόνο στο δικό του μυαλό.
Οφείλω όμως, σαν άνθρωπος, να πω κάτι πολύ απλό.
Όταν βλέπω έναν άνθρωπο που βρέθηκε πολλές φορές στο μάτι του κυκλώνα να περπατά ανάμεσα στον κόσμο χωρίς προσωπικό στρατό γύρω του, χωρίς απόσταση ασφαλείας, χωρίς σκηνοθεσία δύναμης, αυτό από μόνο του κερδίζει τον σεβασμό μου.
Υπάρχουν στιγμές που δεν χρειάζονται πολιτική ανάλυση.
Ούτε συμβολισμοί.
Ούτε τίτλοι που προσπαθούν να “διαβάσουν” το βλέμμα ή το βήμα ενός ανθρώπου.
Μερικές φορές ένας άνθρωπος απλώς περπατά.
Αφήστε τον άνθρωπο να περπατήσει μόνος του….