Η Αθήνα περίμενε περισσότερα. Και ειδικά η Κυψέλη.
Μία από τις πιο πυκνοκατοικημένες περιοχές της Ελλάδας μοιάζει πλέον να ζει σε κατάσταση μόνιμης εγκατάλειψης. Οι κάτοικοι μιλούν καθημερινά για εγκληματικότητα χωρίς όρια, για δρόμους σκοτεινούς, για καθαριότητα που καταρρέει και για μια αίσθηση φόβου που έχει φωλιάσει βαθιά μέσα στην καθημερινότητα.
Το βράδυ στην Κυψέλη ο κόσμος δεν ανοίγει ούτε τα παράθυρα όταν ακούει φασαρία. Και αυτό από μόνο του λέει πολλά.
Πριν από έναν χρόνο έσπασαν το αυτοκίνητό μου έξω από την πόρτα μου. Παρά το γεγονός ότι σχεδόν έφτασα πρόσωπο με πρόσωπο με τον δράστη, κανείς δεν βγήκε ούτε σε ένα μπαλκόνι. Όχι γιατί δεν άκουσαν. Αλλά γιατί φοβούνται. Αυτή είναι η πραγματική εικόνα της περιοχής σήμερα.
Η αστυνομία ήρθε. Όμως αντί να ξεκινήσει ουσιαστική έρευνα, μου ζητήθηκε να πάω ο ίδιος στη Γενική Αστυνομική Διεύθυνση Αττικής για να κάνω δήλωση. Αυτή η λογική μεταφοράς ευθύνης στον πολίτη είναι κομμάτι του ίδιου προβλήματος που έχει κάνει τον κόσμο να αισθάνεται απροστάτευτος.
Την ίδια ώρα, καθημερινά καταγράφονται περιστατικά εγκληματικότητας στο κέντρο της Κυψέλης. Οι κάτοικοι ανησυχούν για όσα συμβαίνουν γύρω από τα έργα του μετρό, αλλά και για την περίεργη λάσπη που εμφανίστηκε το τελευταίο διάστημα σε περιοχές της Αθήνας, χωρίς ξεκάθαρες απαντήσεις και χωρίς σοβαρή δημόσια ενημέρωση.
Και κάπου εδώ γεννιέται ένα απλό ερώτημα:
Υπάρχει Δήμαρχος Αθηναίων;
Υπάρχει Υπουργός Προστασίας του Πολίτη;
Υπάρχει Πρωθυπουργός που να αντιλαμβάνεται τι συμβαίνει στην πιο πυκνοκατοικημένη περιοχή της χώρας;
Γιατί η Αθήνα δεν ζητά θαύματα.
Ζητά το αυτονόητο: να μπορεί ο πολίτης να επιστρέψει σπίτι του και να αισθάνεται ασφαλής.