Υπάρχουν καφέ που ξεχωρίζουν για τον καφέ τους. Υπάρχουν καφέ που ξεχωρίζουν για την αισθητική τους. Και υπάρχουν κάποια σπάνια μέρη που καταφέρνουν να γίνουν κάτι πολύ περισσότερο από μια επιχείρηση. Να γίνουν σημείο συνάντησης ανθρώπων.
Το συγκεκριμένο καφέ, που εδώ και λίγο καιρό μας έχει τιμήσει με την παρουσία του στην Κυψέλη, διαθέτει αναμφισβήτητα ένα μεγάλο πλεονέκτημα: ανθρώπους που γνωρίζουν πραγματικά τη δουλειά τους. Ο επαγγελματισμός, η ευγένεια και η προσοχή στη λεπτομέρεια φαίνονται από την πρώτη στιγμή.
Όμως δεν είναι αυτό το μεγαλύτερο ατού του.
Μετά από πολλά χρόνια είδα ξανά να συμβαίνει κάτι που πίστευα ότι είχε σχεδόν χαθεί. Άρχισαν να συγκεντρώνονται γύρω από μερικά τραπέζια πρόσωπα που κουβαλούν ολόκληρα κομμάτια της ιστορίας της Κυψέλης. Άνθρωποι που άνοιξαν τα πρώτα rock club της γειτονιάς. Σκηνοθέτες που έζησαν και δημιούργησαν στο εξωτερικό πριν επιστρέψουν στη μητέρα Κυψέλη. Πρόσωπα που έγραψαν τη δική τους ιστορία στους δρόμους της πόλης, μέσα από τις παρέες της δεκαετίας του ’80 και των αρχών του ’90. Μουσικοί που διέπρεψαν στο εξωτερικό και έζησαν στιγμές που σήμερα μοιάζουν σχεδόν μυθικές. Άνθρωποι που βρέθηκαν δίπλα στον Lemmy Kilmister και μοιράστηκαν μαζί του ένα Jack Daniel’s.
Γράφω αυτό το κείμενο γιατί στα 53 μου χρόνια νιώθω ότι ξαναβρίσκω κάτι που μου είχε λείψει. Όχι απλώς ένα καλό καφέ, αλλά εκείνο το παλιό στέκι της γειτονιάς. Το μέρος όπου θα περάσεις το πρωί για τον καφέ σου και ξέρεις ότι κάποιος θα βρίσκεται εκεί. Κάποιος που θα σου πει μια ιστορία, θα ανοίξει μια κουβέντα ή θα μοιραστεί μαζί σου δύο σκέψεις πριν συνεχίσετε ο καθένας τη μέρα του.
Σε μια εποχή όπου όλα μοιάζουν να γίνονται πιο απρόσωπα, είναι όμορφο να βλέπεις να ξαναγεννιούνται μικρές κοινότητες ανθρώπων που έχουν ακόμα κάτι να πουν και κάτι να ακούσουν. Ίσως τελικά αυτό να ήταν πάντα η πραγματική Κυψέλη. Όχι τα κτίρια, ούτε οι δρόμοι. Οι άνθρωποι και οι ιστορίες τους.
Και επιτρέψτε μου μια τελευταία προσωπική παρατήρηση.
Ως εκπαιδευτής σκύλων, αλλά και ως άνθρωπος που κουβαλά μια μικρή εμμονή με αυτό το ζώο από την παιδική του ηλικία, δεν θα μπορούσα να αφήσω ασχολίαστη μια λεπτομέρεια που πρόσεξα από την πρώτη κιόλας ημέρα.
Στο συγκεκριμένο καφέ οι τετράποδοι φίλοι μας είναι ευπρόσδεκτοι…αλλά όχι κάποιοι δίποδοι!
Και αυτό, για εμένα τουλάχιστον, λέει πολλά για τη φιλοσοφία ενός χώρου και για τους ανθρώπους που τον δημιούργησαν.
Βέβαια, για να είμαστε και απολύτως ακριβείς, υπάρχει μία κατηγορία επισκεπτών στην οποία απαγορεύεται η είσοδος.
Κάποια συγκεκριμένα δίποδα…’ίσως αυτοί που ακόμα δεν καταλαβαίνουν ότι το μόνο που έχουμε πλέον είναι ο ένας τον άλλον! Οι σχέσεις!
Αφήνω τους θαμώνες να το ανακαλύψουν μόνοι τους πίνοντας έναν καφέ εκεί.
Να είστε καλά, παιδιά. Σας ευχαριστούμε για αυτό το δώρο. Και εύχομαι όλο και περισσότερος κόσμος να περάσει από αυτόν τον χώρο. Όχι μόνο για έναν καλό καφέ, αλλά για να γνωρίσει ανθρώπους που κουβαλούν επάνω τους τη ζωντανή ιστορία της Κυψέλης. Γιατί κάποιες φορές η ιστορία δεν βρίσκεται στα βιβλία. Κάθεται στο διπλανό τραπέζι, πίνει τον καφέ της και περιμένει απλώς κάποιον να της πει μια καλημέρα.
Στο Instagram η σελίδα του είναι https://www.instagram.com/caphekypseli/
Krissis 50, Athens, Greece 11364