Κάποια πράγματα δεν χρειάζονται φωνή για να κάνουν θόρυβο.
Αρκεί το μέγεθος.
Δισεκατομμύρια. Όχι ως έννοια, αλλά ως απόφαση. Ως κατεύθυνση. Ως προτεραιότητα.
Την ώρα που ολόκληρες κοινωνίες ισορροπούν οριακά, την ώρα που η επιβίωση για πολλούς δεν είναι δεδομένη αλλά καθημερινή διαπραγμάτευση, επιλέγεται να επενδυθούν αστρονομικά ποσά σε ένα εγχείρημα που δεν απαντά σε καμία άμεση ανάγκη. Δεν τρέφει. Δεν θεραπεύει. Δεν σταθεροποιεί.
Και όμως προχωρά.
Όχι επειδή “πρέπει”.
Αυτό είναι ένα ψέμα που καταρρέει εύκολα.
Προχωρά γιατί μπορεί.
Γιατί σε ένα επίπεδο που δεν δηλώνεται ανοιχτά, το παιχνίδι δεν είναι επιστημονικό. Είναι παιχνίδι ισχύος. Ποιος φτάνει πιο μακριά. Ποιος δείχνει ότι έχει τη δυνατότητα να το κάνει. Ποιος στέλνει το μήνυμα.
Η τεχνολογία χρησιμοποιείται σαν επιχείρημα. Και ναι, υπάρχει τεχνολογική πρόοδος. Υλικά, συστήματα, εφαρμογές που κάποια στιγμή βρίσκουν τον δρόμο τους στην καθημερινότητα. Αλλά αυτό δεν αναιρεί την αρχική επιλογή. Απλώς τη ντύνει.
Γιατί η ίδια πρόοδος θα μπορούσε να κατευθυνθεί αλλού. Με τον ίδιο όγκο πόρων, με την ίδια ένταση, με την ίδια εμμονή στην επίλυση προβλημάτων.
Δεν είναι θέμα δυνατοτήτων. Είναι θέμα προσανατολισμού.
Και μέσα σε αυτό το πλαίσιο, υπάρχει και το ρίσκο. Πάντα υπήρχε. Δεν εξαφανίζεται επειδή τελειοποιούνται τα συστήματα. Απλώς μειώνεται μέχρι να γίνει αποδεκτό. Μέχρι να μπορεί κάποιος να πει “ναι, αξίζει”.
Αξίζει όμως για ποιον;
Για εκείνον που θα βρεθεί μέσα στην κάψουλα, το ρίσκο είναι προσωπικό. Είναι συνειδητό. Είναι επιλογή.
Για εκείνον που πληρώνει χωρίς να ρωτηθεί, το ρίσκο είναι διαφορετικό. Είναι έμμεσο. Είναι σιωπηλό. Και δεν αφορά τη ζωή του μέσα σε λίγα λεπτά επανεισόδου, αλλά τη ζωή του σε βάθος χρόνου, μέσα σε ένα σύστημα που αποφασίζει αλλού για εκείνον.
Το επιχείρημα ότι “η ανθρωπότητα προχωρά” ακούγεται μεγάλο. Σχεδόν αδιαμφισβήτητο.
Αλλά η ανθρωπότητα δεν είναι ενιαία. Δεν προχωρούν όλοι μαζί. Κάποιοι τρέχουν μπροστά, κάποιοι προσπαθούν να σταθούν όρθιοι.
Και κάπου ανάμεσα σε αυτά τα δύο, λαμβάνονται αποφάσεις που παρουσιάζονται ως αναπόφευκτες.
Δεν είναι.
Είναι επιλογές.
Και κάθε επιλογή έχει κόστος.
Όχι μόνο σε χρήμα.