Η συζήτηση που έχει ανοίξει γύρω από την ANUBIS δεν αφορά την αμφισβήτηση του έργου της. Αν πράγματι η ομάδα έχει συμβάλει στην εξιχνίαση και διερεύνηση σημαντικών υποθέσεων, αυτό είναι κάτι που ασφαλώς αξίζει αναγνώρισης. Ακριβώς όμως επειδή πρόκειται για δραστηριότητα που συνδέεται με εισαγγελικές έρευνες, αστυνομικές αρχές, πραγματογνωμοσύνες και δημόσιες διαδικασίες, προκύπτουν ορισμένα ερωτήματα τα οποία δικαιούται να θέτει κάθε πολίτης. Σήμερα επίσης το zougla.gr έχει εκτενές αποκλειστικό ρεπορτάζ συμφωνά με το οποίο “Σε τροχιά μετωπικής σύγκρουσης με το Υπουργείο Δικαιοσύνης βρίσκεται η εξειδικευμένη ομάδα αναζήτησης και εντοπισμού ζωντανών και νεκρών ανθρώπων «Αnubis K9»“
Σύμφωνα με όσα παρουσιάζονται δημόσια στην ιστοσελίδα της, η ANUBIS φαίνεται να διαθέτει ένα ιδιαίτερα ευρύ πεδίο δραστηριοτήτων. Συμμετοχή σε έρευνες αγνοουμένων, αναζητήσεις ανθρώπινων λειψάνων, πραγματογνωμοσύνες, συνεργασίες με αρχές, εκπαίδευση σκύλων και άλλες δραστηριότητες που εκτείνονται σε περισσότερους από έναν τομείς. Εδώ γεννιέται το πρώτο ερώτημα: τι ακριβώς είναι η ANUBIS; Ποια είναι η κύρια ιδιότητά της; Ποιο είναι το ακριβές θεσμικό και επαγγελματικό πλαίσιο μέσα στο οποίο λειτουργεί; Πρόκειται για ερευνητική ομάδα, εκπαιδευτικό οργανισμό, πάροχο υπηρεσιών, αστική μη κερδοσκοπική εταιρεία ή για συνδυασμό όλων αυτών;
Από πού προήλθαν οι άνθρωποι που τη στελεχώνουν; Πού εκπαιδεύτηκαν; Από ποιους εκπαιδεύτηκαν; Σε ποια εκπαιδευτικά προγράμματα συμμετείχαν; Ποιος αξιολόγησε τις γνώσεις τους; Ποιος πιστοποίησε ότι διαθέτουν την απαιτούμενη κατάρτιση για να συμμετέχουν σε υποθέσεις που πολλές φορές καταλήγουν σε δικαστικές αίθουσες; Υπάρχει κάποιος ανεξάρτητος φορέας που να αξιολογεί περιοδικά τις γνώσεις και τις δεξιότητές τους;
Αντίστοιχα ερωτήματα προκύπτουν και για τους σκύλους. Ποιος πιστοποιεί ότι ένας σκύλος είναι κατάλληλος για ανίχνευση ανθρώπινων λειψάνων ή για συμμετοχή σε έρευνες τέτοιου επιπέδου; Ποιος υπέγραψε την αρχική πιστοποίησή του; Υπάρχει επαναξιολόγηση; Κάθε πότε γίνεται; Ποιος την πραγματοποιεί; Υπάρχουν δημόσια διαθέσιμα στοιχεία που να δείχνουν ποιος πιστοποιεί την επιχειρησιακή επάρκεια αυτών των σκύλων;
Και όταν ένας σκύλος δώσει μια ένδειξη σε μια έρευνα, ποιος πιστοποιεί την εγκυρότητα του αποτελέσματος; Ποιος υπογράφει ότι το συγκεκριμένο εύρημα είναι αξιόπιστο; Υπάρχει ανεξάρτητος έλεγχος; Υπάρχει δεύτερη αξιολόγηση; Υπάρχει κάποια διαδικασία μέσω της οποίας επιβεβαιώνονται ή διαψεύδονται τα αποτελέσματα ώστε να προκύπτει αντικειμενική εικόνα της αποτελεσματικότητας;
Εφόσον η ίδια η ομάδα εμφανίζεται να δραστηριοποιείται και στον χώρο της εκπαίδευσης σκύλων, προκύπτουν επιπλέον ερωτήματα. Με ποια ακριβώς ιδιότητα παρέχονται αυτές οι υπηρεσίες; Υπάρχει σαφής διαχωρισμός ανάμεσα στην ερευνητική δραστηριότητα και στην επαγγελματική εκπαίδευση σκύλων; Υπάρχει διαφορετικό νομικό πλαίσιο για κάθε δραστηριότητα; Υπάρχει διαφορετική οργανωτική δομή; Ή όλα λειτουργούν κάτω από τον ίδιο φορέα;
Πώς επιλεγόταν η συμμετοχή της ANUBIS σε σημαντικές υποθέσεις; Υπήρχε κάποιο επίσημο μητρώο πιστοποιημένων ομάδων; Υπήρχαν εναλλακτικές επιλογές; Με ποια κριτήρια αποφασιζόταν ότι η συγκεκριμένη ομάδα είναι η κατάλληλη για να συμμετάσχει σε μια έρευνα; Ποιος εισηγούνταν τη συμμετοχή της; Ποιος υπέγραφε τον διορισμό της;
Και αφού πλέον έχει ανοίξει δημόσια συζήτηση για το οικονομικό σκέλος, προκύπτουν και εδώ εύλογα ερωτήματα. Ποιος ενέκρινε τις αμοιβές όλα αυτά τα χρόνια; Ποιος έλεγχε τις διαδικασίες; Ποιος υπέγραφε τις πληρωμές; Ποιος έλεγχε τα παραστατικά; Αν όλα ήταν σύννομα, ποιος το πιστοποιούσε; Αν υπήρχε πρόβλημα, γιατί αυτό δεν εντοπίστηκε νωρίτερα; Γιατί η συζήτηση αυτή ανοίγει σήμερα και όχι πριν από πέντε ή δέκα χρόνια;
Διάβασα επίσης πριν από λίγο καιρό ότι ένας επιχειρησιακός σκύλος της ομάδας φέρεται να δηλητηριάστηκε. Αν αυτό έχει πράγματι συμβεί, τότε οι υπεύθυνοι πρέπει να βρεθούν και να λογοδοτήσουν. Ταυτόχρονα όμως προκύπτουν και εδώ ορισμένα ερωτήματα. Πού βρισκόταν ο συγκεκριμένος σκύλος όταν συνέβη το περιστατικό; Σε τι χώρο φιλοξενούνταν; Ποιοι είχαν πρόσβαση σε αυτόν; Υπήρχε φύλαξη; Υπήρχε επιτήρηση; Πώς κατάφερε κάποιος να πλησιάσει έναν επιχειρησιακό σκύλο και να του χορηγήσει δηλητήριο; Πώς ένας σκύλος που θεωρείται επιχειρησιακό εργαλείο υψηλής αξίας κατανάλωσε φόλα χωρίς να υπάρξει αποτροπή; Πρόκειται για στοχευμένη εγκληματική ενέργεια; Πρόκειται για αμέλεια; Σε ποιο στάδιο βρίσκεται η έρευνα σήμερα; Υπάρχουν ευρήματα; Υπάρχουν ύποπτοι; Έχουν δοθεί απαντήσεις;
Κανένα από τα παραπάνω δεν αποτελεί κατηγορία. Είναι ερωτήματα που γεννώνται ακριβώς επειδή η ANUBIS εμφανίζεται να έχει διαδραματίσει σημαντικό ρόλο σε σοβαρές υποθέσεις της χώρας. Και όσο μεγαλύτερη είναι η ευθύνη, τόσο μεγαλύτερη οφείλει να είναι και η διαφάνεια. Γιατί όταν μιλάμε για έρευνες, πραγματογνωμοσύνες, δικαστικές διαδικασίες και δημόσιο χρήμα, οι απαντήσεις δεν αφορούν μόνο μία ομάδα. Αφορούν την εμπιστοσύνη των πολιτών στους θεσμούς που αξιοποιούν το έργο της.