Υπάρχει μία τεράστια παρεξήγηση γύρω από τη λέξη «φιλοζωία».
Και όσο περνούν τα χρόνια, τόσο περισσότερο η φιλοζωία μετατρέπεται σε ανθρώπινη προβολή πάνω στη φύση, αντί για σεβασμό απέναντί της.
Ο πραγματικός φιλόζωος δεν είναι εκείνος που πιστεύει ότι η φύση περιμένει τον άνθρωπο για να σωθεί.
Η φύση υπήρχε πριν από εμάς.
Και θα συνεχίσει να υπάρχει και μετά από εμάς.
Τα ζώα δεν χρειάζονται έναν αυτόκλητο σωτήρα που θα αποφασίζει ποια ζωή αξίζει, ποια συμπεριφορά είναι αποδεκτή, ποιο ένστικτο πρέπει να κατασταλεί και ποιο πρέπει να επιβληθεί.
Κάθε φορά που ο άνθρωπος προσπάθησε να επιβάλει ολοκληρωτικά τη δική του αντίληψη πάνω στη φύση, το αποτέλεσμα ήταν παραμόρφωση.
Ο πραγματικός φιλόζωος είναι θεματοφύλακας.
Δεν στέκεται απέναντι στη φύση σαν ιδιοκτήτης της.
Στέκεται δίπλα της σαν προσωρινός υπερασπιστής της συνέχειάς της.
Προστατεύει αυτό που βρήκε ώστε να συνεχίσει να υπάρχει και μετά τον ίδιο.
Χωρίς να το μετατρέπει σε προσωπικό project.
Χωρίς να το χρησιμοποιεί για κοινωνική επιβεβαίωση.
Χωρίς να βαφτίζει “αγάπη” την ανάγκη ελέγχου.
Γιατί υπάρχει μια λεπτή αλλά τεράστια διαφορά ανάμεσα στην προστασία και την κατοχή.
Ανάμεσα στον σεβασμό και την επιβολή.
Η αληθινή φιλοζωία ξεκινά τη στιγμή που ο άνθρωπος αποδέχεται ότι δεν είναι το κέντρο του φυσικού κόσμου.
Ότι δεν του ανήκουν όλα.
Ότι δεν μπορεί να ανασχεδιάζει τη ζωή σύμφωνα με τις ιδεολογίες, τις φοβίες ή τις εμμονές του.
Και ίσως εκεί βρίσκεται κάτι που πολλοί δεν μπορούν να καταλάβουν.
Η φύση δεν λειτουργεί με ανθρώπινα συνθήματα.
Δεν υπακούει σε μόδες.
Δεν ενδιαφέρεται για δημόσιες εικόνες και ηθικές βιτρίνες.
Γι’ αυτό και πολλές φορές, όσο πιο επιθετικά εμφανίζεται κάποιος ως “σωτήρας”, τόσο περισσότερο απομακρύνεται από την ουσία της ίδιας της ζωής.
Ο πραγματικός φιλόζωος δεν προσπαθεί να κυριαρχήσει πάνω στη φύση.
Την ακούει.
Την παρατηρεί.
Τη σέβεται.
Και καταλαβαίνει κάτι πολύ απλό:
ορισμένα πράγματα είναι σοφότερα από εμάς ακριβώς επειδή δεν πέρασαν ποτέ από την ανθρώπινη ματαιοδοξία.
Ευτυχώς, υπάρχουν ακόμη πράγματα που διαφεύγουν από τη διάνοια των πονηρών.