Υπάρχει ένα σημείο όπου η διπλωματική ευγένεια τελειώνει και αρχίζει η αξιοπρέπεια ενός λαού.
Η Ελλάδα έχει δείξει τεράστια ψυχραιμία απέναντι στη συμπεριφορά του Donald Trump και γενικότερα απέναντι στον τρόπο με τον οποίο η αμερικανική πολιτική αντιμετωπίζει πλέον τους συμμάχους της.
Ανεχθήκαμε πολλά.
Ανεχθήκαμε εικόνες και συμπεριφορές σε συνάντηση με τον Έλληνα πρωθυπουργό που δημιούργησαν αίσθηση πολιτικής αμηχανίας σε μια περίοδο όπου η Ελλάδα βρισκόταν απέναντι σε σοβαρές γεωπολιτικές προκλήσεις.
Ανεχθήκαμε ακόμη και το “μήνυμα” που στάλθηκε με την επιλογή της Kimberly Guilfoyle ως νέας πρέσβειρας των Ηνωμένων Πολιτειών στην Ελλάδα.
Και όχι, το θέμα δεν είναι αν πρόκειται για γυναίκα ή άνδρα. Το θέμα είναι το πολιτικό και διεθνές βάρος που κουβαλά μια τέτοια επιλογή για μια χώρα που βρίσκεται στην πιο κρίσιμη γεωπολιτική γωνιά της Ανατολικής Μεσογείου.
Ανεχθήκαμε επίσης το περίφημο “terrific guy” προς τον Κυριάκο Μητσοτάκη.
Κάποιοι έσπευσαν να το παρουσιάσουν σαν μεγάλη φιλοφρόνηση.
Μόνο που η γεωπολιτική δεν λειτουργεί με αφέλεια.
Γιατί όταν ο ίδιος άνθρωπος επικοινωνεί με τον Recep Tayyip Erdoğan και τον χαρακτηρίζει «σκληρό ηγέτη», τότε το μήνυμα αλλάζει. Τότε η εικόνα παύει να είναι ουδέτερη.
Ο ένας παρουσιάζεται ως “tough leader”.
Ο άλλος ως “terrific guy”.
Και κάπου εκεί αρχίζουν να δημιουργούνται ζητήματα.
Η Ελλάδα ποτέ δεν επένδυσε στη λογική της επιδεικτικής σκληρότητας. Δεν χτίστηκε πάνω σε κραυγές, απειλές και αυτοκρατορικά σύνδρομα. Αυτός ο τόπος γεννήθηκε μέσα από τη δημοκρατία, τη φιλοσοφία, τον δημόσιο διάλογο και τη θεσμική σκέψη.
Γι’ αυτό και πολλές φορές η χώρα μας μοιάζει «ήπια» στα μάτια ανθρώπων που μετρούν μόνο ισχύ, φόβο και επιβολή.
Υπάρχει όμως κάτι που όσοι κοιτούν την Ελλάδα αφ’ υψηλού ξεχνούν:
Οι Έλληνες μπορεί να μην πουλάνε σκληρότητα.
Αλλά όταν αισθανθούν ότι υποτιμώνται, δεν χρειάζονται κανέναν “σκληρό ηγέτη” για να θυμηθούν ποιοι είναι.
Δεν χρειάζονται θεατρικές δηλώσεις.
Δεν χρειάζονται πολιτικό μάρκετινγκ.
Δεν χρειάζονται επιδείξεις ισχύος.
Γιατί αυτός ο λαός, όταν έρθει η ώρα, λειτουργεί ενστικτωδώς.
Για την τιμή του.
Για την οικογένειά του.
Για την πατρίδα του.