Σε αυτό το κομμάτι πρέπει να μιλήσω για κάτι που θεωρώ λάθος του Γιώργου.
Ίσως είναι από τις ελάχιστες φορές που δεν έχω στοιχεία στα χέρια μου. Από τη στιγμή όμως που μπήκα σε αυτή τη διαδικασία, είμαι υποχρεωμένος να το πω όπως το αισθάνομαι και όπως το κρίνει η συνείδησή μου.
Σe δύο δηλώσεις ο Γιώργος είπε κάποια πράγματα που για τη δική μου λογική δεν στέκουν.
Και θεωρώ ότι αδίκησε δύο ανθρώπους. Ίσως και περισσότερους.
Ο ένας ήταν ο Νίκος Χατζηνικολάου. Ο άλλος είναι άνθρωπος που δεν έχω καμία διάθεση καν να αναφέρω ονομαστικά.
Ο Χατζηνικολάου προέρχεται από τα σπλάχνα της Νέας Δημοκρατίας — όχι ως άποψη, αλλά ως οικογενειακή πραγματικότητα. Και ακριβώς γι’ αυτό πιστεύω ότι πέρασε χρόνια προσπαθώντας να αποδείξει πως δεν ανήκει πουθενά εξαιτίας του ονόματος του πατέρα του.
Δεν πλέκω το εγκώμιο κανενός.
Είμαι απέναντι σε κάθε μέσο ενημέρωσης που συνδέεται με οικονομική ή πολιτική εξουσία. Οφείλω όμως να πω ότι μέσα στα χρόνια ένιωσα τον προσωπικό του αγώνα να σταθεί αυτόνομα.
Και δεν πιστεύω ότι “χαμπάριασε” και συμμετείχε σε σχέδιο απομάκρυνσης του Τράγκα επειδή του το ζήτησε κάποιος.
Το πιθανότερο για μένα θα ήταν να συγκρουόταν σοβαρά αν δεχόταν τέτοια πίεση.
Το δεύτερο αφορά κάτι ακόμη πιο σοβαρό.
Ο Γιώργος είχε πει ότι ένα βράδυ εμφανίστηκαν μαυροφορεμένοι κουκουλοφόροι έξω από το σπίτι του και πίστευε ότι στάλθηκαν από συγκεκριμένο πρόσωπο — το οποίο και πάλι δεν πρόκειται να κατονομάσω — και ότι ενημερώθηκε μέσω της πρώην συζύγου του, επειδή η σχετική “εντολή” είχε δοθεί μπροστά στο παιδί τους.
Και εδώ είναι που εγώ προσωπικά αισθάνθηκα ότι ο φόβος ίσως είχε αρχίσει να ξεπερνά τη λογική.
Γιατί προσπαθώ να το δω ψυχρά.
Πώς είναι δυνατόν κάποιος να δώσει τέτοια εντολή μπροστά στο παιδί ενός ανθρώπου;
Και πώς είναι δυνατόν μια μάνα να βάλει πάνω από το παιδί της οποιονδήποτε άλλο άνθρωπο ώστε να μεταφέρει αδιαφορώντας κάτι τέτοιο;
Υπάρχει ένα λογικό κενό σε αυτή την αφήγηση.
Πιο πιθανό για μένα θα ήταν να ειπώθηκε κάτι σε κλειστό κύκλο, να έφτασε ως πληροφορία στο πρωθυπουργικό περιβάλλον, να ενημερώθηκε το παιδί, το παιδί να ενημέρωσε τη μητέρα του και τελικά να μεταφέρθηκε το μήνυμα στον Γιώργο ως προειδοποίηση.
Αυτό μου φαίνεται πιο ανθρώπινο και πιο λογικό.
Και ίσως εκεί βρίσκεται ένα κομμάτι της αλήθειας που αρκετοί δεν κατάλαβαν ποτέ.
Ο Τράγκας είχε μπει σε μια κατάσταση όπου ο φόβος, η πίεση και η αίσθηση πολιορκίας πολλές φορές ξεπερνούσαν την ίδια τη λογική. Έχω ζήσει δύο φορές στο πλευρό του να μπαίνει σε τέτοια κατάσταση την μια “πλήρωσα” εγώ την βαλίτσα!
Το αναφέρω αυτό για έναν και μόνο λόγο.
Επειδή ξέρω ότι θα υπάρξουν φωνές που θα πουν πως δεν έχω καθαρή εικόνα απέναντί του.
Πεντακάθαρη εικόνα έχω.
Απλώς ξέρω ότι ο άνθρωπος που προσπαθούν να παρουσιάσουν κάποιοι ως “ένα πράγμα”, στην πραγματικότητα ήταν δέκα διαφορετικά πράγματα μαζί.
Και θα το ξαναπώ.
Για να κρίνεις πραγματικά έναν άνθρωπο, πρέπει να μπεις μέσα στο πετσί του.
Αυτό θα το εξηγήσω περισσότερο στο επόμενο κείμενο.
Και αν κάποιος από τους αναφερόμενους θίγεται από αυτά που γράφω, επειδή θεωρεί ότι προσπαθώ να “ξεπλύνω” κάποιον, ας μου στείλει ένα μήνυμα. Και αν αισθανθώ ότι αδικώ ανθρώπους ή καταστάσεις, θα κατεβάσω το άρθρο.
Αν όχι, θα παραμείνει εδώ.
Τον Γιώργο τον αγάπησα και θα τον αγαπάω για λόγους πολύ περισσότερους από αυτούς που μπορώ να γράψω δημόσια.
Αυτό όμως δεν σημαίνει ούτε για μια στιγμή ότι έχασα την ικανότητα να βλέπω καθαρά τα λάθη του.