Υπάρχει κάτι βολικό στις θεωρίες περί “laser attacks”.
Σου δίνουν έναν αόρατο εχθρό, έναν κινηματογραφικό κακό, μία εύκολη εξήγηση. Δεν χρειάζεται να αλλάξει τίποτα. Δεν χρειάζεται να παραδεχτεί κανείς ότι ένα ολόκληρο μοντέλο ανάπτυξης έφτασε στα όριά του.
Η πραγματικότητα είναι πολύ πιο άβολη.
Η δυτική Αμερική καίγεται εδώ και χρόνια γιατί οι θερμοκρασίες ανεβαίνουν, οι χειμώνες γίνονται ξηρότεροι, το χιόνι λιώνει νωρίτερα, τα δάση γεμίζουν καύσιμη ύλη και οι πόλεις επεκτείνονται μέσα σε περιοχές υψηλού κινδύνου. Την ίδια στιγμή, οι κρατικοί μηχανισμοί και οι πολιτικές αποφάσεις συνεχίζουν να κινούνται πιο αργά από την ίδια τη μεταβολή του περιβάλλοντος.
Οι επιστήμονες μιλούν πλέον ανοιχτά για “fire weather” που γίνεται ολοένα και πιο ακραίο. Οι πυρκαγιές δεν εξαπλώνονται μόνο επειδή υπάρχει μία σπίθα. Εξαπλώνονται επειδή ολόκληρες περιοχές μετατρέπονται σταδιακά σε εύφλεκτο υλικό.
Αλλά αυτή η αλήθεια είναι δύσκολη.
Γιατί δεν επιτρέπει να δείξεις έναν “σατανικό διακόπτη” στον ουρανό.
Δεν προσφέρει έναν συγκεκριμένο εχθρό να μισήσεις.
Σε αναγκάζει να κοιτάξεις κατάματα:
την ενεργειακή πολιτική, την υπερκατανάλωση, την αποψίλωση, την άναρχη επέκταση των πόλεων και δεκαετίες πολιτικής αδράνειας.
Έτσι γεννιούνται οι θεωρίες περί laser.
Όχι πάντα επειδή οι άνθρωποι είναι αφελείς. Πολλές φορές επειδή ο ανθρώπινος εγκέφαλος προτιμά έναν “κρυφό εχθρό” από μία αργή συλλογική αποτυχία.
Γιατί αν παραδεχτείς ότι η φύση αλλάζει πραγματικά, τότε πρέπει να παραδεχτείς και κάτι ακόμα πιο άβολο:
ότι ίσως δεν υπάρχει κάποιος παντοδύναμος μηχανισμός που ελέγχει τα πάντα.
Ίσως απλώς περάσαμε δεκαετίες πιστεύοντας ότι μπορούμε να πιέζουμε έναν πλανήτη χωρίς συνέπειες.