Η περιπέτεια της ενημέρωσης ξαναρχίζει.
Κάποτε αυτή η φράση ειπώθηκε για να περιγράψει μια αρχή.
Μια προσπάθεια να υπάρξει φωνή χωρίς εξαρτήσεις.
Σήμερα, δεν ξέρω αν ξαναρχίζει από επιλογή…
ή από ανάγκη.
Γιατί αυτό που ζούμε δεν είναι ενημέρωση.
Είναι επανάληψη.
Οι ίδιες λέξεις, οι ίδιες γραμμές, οι ίδιες αντιπαραθέσεις.
Ένα σύστημα που μιλάει συνεχώς… χωρίς να λέει τίποτα.
Και κάπου εκεί, ο πολίτης σταμάτησε να συμμετέχει.
Άρχισε απλά να ακούει.
Αυτό που ακούς τώρα δεν είναι σταθμός.
Δεν είναι πρόγραμμα.
Είναι μια δοκιμή.
Να δούμε αν μπορούμε να επιστρέψουμε σε κάτι πιο απλό.
Σε μια φωνή που δεν προσπαθεί να σε πείσει.
Αλλά να σε βάλει να σκεφτείς.
Χωρίς οδηγίες.
Χωρίς έτοιμες απαντήσεις.
Αν αυτό έχει αξία, θα φανεί.
Αν δεν έχει, θα σβήσει μόνο του.
Αυτό είναι το Εν Ελλάδι