Για δεκαετίες οι μεγάλες εταιρείες τεχνολογίας κατάφεραν να χτίσουν ένα σχεδόν αδιαπέραστο προσωπείο.
Παρουσιάζονταν ως οι φορείς της προόδου. Ως οι εταιρείες που θα έκαναν τον κόσμο καλύτερο. Ως οι οργανισμοί που θα έφερναν περισσότερη γνώση, περισσότερη δημοκρατία και περισσότερη ελευθερία.
Κάποτε αρκούσε η εμφάνιση ενός στελέχους της Google σε ένα πανεπιστήμιο για να προκαλέσει θαυμασμό.
Σήμερα τα πράγματα αλλάζουν.
Στην τελετή αποφοίτησης του Stanford, ενός από τα σημαντικότερα πανεπιστήμια του πλανήτη και βασικού προμηθευτή στελεχών για τη Silicon Valley, φοιτητές αποχώρησαν από την αίθουσα κατά τη διάρκεια της ομιλίας του Sundar Pichai.
Αποχώρησαν επειδή πλέον αμφισβητούν την ίδια τη νομιμοποίηση των τεχνολογικών κολοσσών να εμφανίζονται ως οι καλοί της ιστορίας.
Και εδώ βρίσκεται η μεγάλη αλλαγή.
Για πρώτη φορά η αμφισβήτηση δεν προέρχεται από δημοσιογράφους, πολιτικούς αντιπάλους ή ανεξάρτητα μέσα ενημέρωσης.
Προέρχεται από τη γενιά που υποτίθεται ότι θα έπρεπε να βλέπει αυτές τις εταιρείες ως πρότυπο.
Από τους ανθρώπους που σε λίγα χρόνια θα κληθούν να εργαστούν μέσα σε αυτό το οικοσύστημα.
Από τους ίδιους τους φοιτητές.
Δεν πρόκειται για ένα μεμονωμένο περιστατικό.
Τα τελευταία χρόνια η Google βρίσκεται διαρκώς στο επίκεντρο αποκαλύψεων, διαμαρτυριών και εσωτερικών συγκρούσεων.
Εργαζόμενοι που υπέγραψαν επιστολές διαμαρτυρίας.
Απολύσεις.
Καταγγελίες.
Συζητήσεις για λογοκρισία.
Κατηγορίες για αδιαφάνεια στους αλγορίθμους.
Συνεργασίες με κρατικούς μηχανισμούς.
Project Nimbus.
Gemini.
Τεχνητή νοημοσύνη.
Cloud.
Πληροφορία.
Το πρόβλημα όμως δεν είναι η Google.
Η Google είναι απλώς το μεγαλύτερο παράδειγμα ενός συστήματος που ξέφυγε από κάθε λογικό μέγεθος.
Ένα σύστημα στο οποίο λίγες εταιρείες διαχειρίζονται την πληροφορία του πλανήτη, ελέγχουν τις πλατφόρμες επικοινωνίας, εκπαιδεύουν τα μοντέλα τεχνητής νοημοσύνης, καθορίζουν ποιο περιεχόμενο θα αναδειχθεί και ποιο θα χαθεί στο σκοτάδι.
Και ενώ συμβαίνουν όλα αυτά, οι ίδιες εταιρείες συνεχίζουν να παρουσιάζονται ως ουδέτεροι διαχειριστές της τεχνολογίας.
Δεν είναι.
Κανένας οργανισμός με τέτοια δύναμη δεν είναι ουδέτερος.
Κανένας οργανισμός που επηρεάζει δισεκατομμύρια ανθρώπους καθημερινά δεν μπορεί να κρύβεται πίσω από τη λέξη «αλγόριθμος».
Οι αλγόριθμοι γράφονται από ανθρώπους.
Οι αποφάσεις λαμβάνονται από ανθρώπους.
Οι προτεραιότητες ορίζονται από ανθρώπους.
Και τα αποτελέσματα αυτών των αποφάσεων επηρεάζουν πλέον ολόκληρες κοινωνίες.
Η εικόνα φοιτητών που εγκαταλείπουν την αίθουσα κατά την ομιλία του επικεφαλής της Google δεν είναι απλώς μια φοιτητική διαμαρτυρία.
Είναι σύμβολο.
Σύμβολο μιας εποχής όπου η εμπιστοσύνη προς τις Big Tech αρχίζει να καταρρέει.
Και ίσως αυτό να είναι το πιο ανησυχητικό μήνυμα για τις ίδιες τις εταιρείες.
Όχι ότι διαμαρτύρονται οι επικριτές τους.
Αλλά ότι αρχίζουν να διαμαρτύρονται ακόμη και εκείνοι που κάποτε τις θαύμαζαν.
Κάποτε οι τεχνολογικοί κολοσσοί υπόσχονταν ότι θα αλλάξουν τον κόσμο.
Σήμερα ολοένα και περισσότεροι άνθρωποι αναρωτιούνται αν τελικά τον άλλαξαν προς τη σωστή κατεύθυνση.