Ο επικείμενος ανασχηματισμός του Κυριάκου Μητσοτάκη ίσως αποδειχθεί η σημαντικότερη πολιτική του απόφαση. Όχι μόνο για την ολοκλήρωση της δικής του διαδρομής ως πρωθυπουργού, αλλά πιθανώς και για το μέλλον της ίδιας της Νέας Δημοκρατίας.
Κανείς δεν χαίρεται όταν βλέπει έναν πρωθυπουργό να εμφανίζεται αποκομμένος από την κοινωνία. Όταν η καθημερινότητα των πολιτών μετατρέπεται σε αριθμούς και η πραγματικότητα φιλτράρεται μέσα από συμβούλους, δημοσκοπήσεις και επικοινωνιακές αναλύσεις, κάτι έχει χαθεί στην πορεία.
Παρά το γεγονός ότι δεν πιστεύω στο σημερινό πολιτικό σύστημα με τη μορφή που έχει λάβει, εξακολουθώ να πιστεύω βαθιά στη δημοκρατία. Θεωρώ ότι κάποτε ο Κυριάκος Μητσοτάκης εξέφρασε μια πραγματική ελπίδα για πολλούς Έλληνες. Υπήρξε μια περίοδος κατά την οποία έδειχνε ότι μπορούσε να κατανοήσει τις ανάγκες της κοινωνίας και να προχωρήσει πέρα από τα στενά όρια της κομματικής διαχείρισης.
Στην πολιτική όμως υπάρχει μια μεγάλη διαφορά. Άλλο να μιλάς για τη διαχείριση και άλλο να τη σηκώνεις στους ώμους σου.
Στην πορεία εμφανίστηκαν πρόσωπα και μηχανισμοί που απέκτησαν δυσανάλογη επιρροή. Πρόσωπα που δεν συνδέονται ούτε με την παράδοση της Νέας Δημοκρατίας όπως τη θεμελίωσε ο Κωνσταντίνος Καραμανλής, ούτε με εκείνη που εκπροσώπησε ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης στις αρχές της δεκαετίας του ’90. Δημιουργήθηκε η αίσθηση ότι η πολιτική αντικαταστάθηκε από τη διαχείριση της εικόνας.
Η χώρα όμως δεν χρειάζεται καλύτερη εικόνα. Χρειάζεται καλύτερη πραγματικότητα.
Αν υπάρχει ένα ζήτημα που πρέπει να ανοίξει σοβαρά τα επόμενα χρόνια, αυτό είναι η αναθεώρηση του ίδιου του θεσμικού πλαισίου. Σήμερα ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας διαθέτει ελάχιστες ουσιαστικές αρμοδιότητες. Η συγκέντρωση εξουσίας στην εκάστοτε κυβέρνηση δημιουργεί ένα σύστημα όπου ο έλεγχος εξαρτάται κυρίως από πολιτικές ισορροπίες και όχι από θεσμικά αντίβαρα.
Ο ανασχηματισμός θα δείξει αν ο πρωθυπουργός θα παραμείνει δέσμιος ισορροπιών, προσωπικών σχέσεων και επικοινωνιακών υπολογισμών ή αν θα επιλέξει να ακολουθήσει τη δική του πολιτική κρίση. Οι σύμβουλοι είναι χρήσιμοι όταν ενημερώνουν. Γίνονται επικίνδυνοι όταν αποφασίζουν.
Ολοκληρωμένος ηγέτης δεν είναι εκείνος που παραμένει ατσαλάκωτος. Είναι εκείνος που δεν φοβάται να τσαλακωθεί για να διορθώσει λάθη. Είναι εκείνος που μπορεί να απομακρύνει ακόμη και φίλους όταν η παρουσία τους εκθέτει τον ίδιο και τους θεσμούς που υπηρετεί.
Για τον δικό μου χώρο, τον χώρο των ζώων συντροφιάς, εξακολουθώ να πιστεύω ότι το σχετικό αντικείμενο δεν είχε θέση στο Υπουργείο Εσωτερικών. Ελπίζω να υπάρξει μια διαφορετική προσέγγιση στο μέλλον. Ελπίζω να σταματήσει η υστερία γύρω από τις καθολικές στειρώσεις και να ανοίξει ξανά ένας ουσιαστικός διάλογος για τον νόμο Άργος, με τη συμμετοχή ανθρώπων που εργάζονται δεκαετίες στον χώρο και όχι μόνο όσων βρίσκονται κοντά στα κέντρα λήψης αποφάσεων.
Πάνω απ’ όλα, κάθε πρωθυπουργός αυτής της χώρας οφείλει να θυμάται κάτι απλό. Η πραγματικότητα δεν βρίσκεται στα γραφήματα και στις παρουσιάσεις.
Βρίσκεται στην Αχαρνών.
Βρίσκεται στα στενά της Κυψέλης.
Βρίσκεται στις γειτονιές της Θεσσαλονίκης.
Βρίσκεται στα χωριά που αδειάζουν.
Βρίσκεται στα νησιά που παλεύουν να κρατήσουν τους κατοίκους τους.
Αρχηγός δεν είναι αυτός που βλέπει τη χώρα από το γραφείο του. Αρχηγός είναι αυτός που βλέπει τη βάση και δίνει εντολές στην εξουσία, όχι το αντίστροφο.
Η Ελλάδα έχει κουραστεί να συζητά αδιάκοπα για το ποιος θα κυβερνήσει μετά. Βρισκόμαστε σχεδόν μόνιμα σε προεκλογική περίοδο. Συζητάμε καθημερινά τι θα κάνει ο Τσίπρας, ο Σαμαράς, η Κωνσταντοπούλου ή οποιοσδήποτε άλλος πολιτικός παράγοντας, λες και η χώρα έχει την πολυτέλεια να περιμένει.
Όσοι πιστεύουν ότι έχουν καλύτερες λύσεις, ας τις καταθέσουν δημόσια και ας αναλάβουν την ευθύνη τους. Η αποτυχία μιας κυβέρνησης δεν μπορεί να αποτελεί εθνική στρατηγική.
Μακάρι ο Κυριάκος Μητσοτάκης να πετύχει από εδώ και πέρα, ακόμη κι αν μέχρι σήμερα απέτυχε να αναγνωρίσει πολλά από τα προβλήματα που βιώνει η κοινωνία. Διότι ο πρωθυπουργός δεν διαχειρίζεται αριθμούς.
Διαχειρίζεται ανθρώπους.
Διαχειρίζεται την ποιότητα ζωής των πολιτών.
Διαχειρίζεται τη συνέχεια της παράδοσης ενός λαού.
Διαχειρίζεται την ακεραιότητα μιας χώρας.
Και αυτά δεν μετριούνται ούτε με ποσοστά ούτε με δημοσκοπήσεις.