Υπάρχει ένα βασικό λάθος στη σκέψη μας.
Άλλο είναι να προκύπτει πρόβλημα και να το αντιμετωπίζεις.
Άλλο είναι να υπάρχει πραγματικός, τεκμηριωμένος κίνδυνος και να προλαμβάνεις.
Και άλλο είναι να αποφασίζεις εκ των προτέρων την εξέλιξη της ζωής και να επεμβαίνεις πάνω της.
Το τρίτο δεν είναι φροντίδα. Είναι έλεγχος.
Η γλώσσα αλλάζει τη συνείδηση
Φράσεις όπως:
«είναι καλό για την υγεία»
«είναι λύση για τον έλεγχο πληθυσμού»
δεν είναι ουδέτερες.
Εισάγουν μια λογική:
ότι η ζωή μπορεί να ρυθμιστεί πριν υπάρξει ανάγκη.
Και αυτή η λογική δεν μένει ποτέ σε ένα πεδίο. Μεταφέρεται.
Από το ζώο στον άνθρωπο
Όταν αποδεχτείς ότι μπορείς να παρεμβαίνεις προληπτικά στο σώμα ενός είδους για λόγους «διαχείρισης», τότε έχεις ήδη ανοίξει την πόρτα.
Γιατί όχι προληπτικές αφαιρέσεις;
Γιατί όχι έλεγχος αναπαραγωγής;
Γιατί όχι βιολογικά κριτήρια για το ποιος «πρέπει» να γεννά;
Δεν εμφανίζονται ξαφνικά.
Χτίζονται.
Ο έλεγχος του πληθυσμού
Η έννοια «έλεγχος πληθυσμού» παρουσιάζεται ως λύση.
Στην ουσία είναι τρόπος σκέψης:
ότι η ζωή είναι κάτι που πρέπει να ρυθμιστεί, να περιοριστεί, να οργανωθεί.
Όταν αυτό γίνει αποδεκτό για τα ζώα, παύει να είναι αδιανόητο για τον άνθρωπο.
Το ερώτημα που αποφεύγουμε
Μιλάμε για αδέσποτα.
Αλλά δεν ρωτάμε ποτέ:
Ποιος είναι πραγματικά ο αδέσποτος σε αυτόν τον πλανήτη;
Ποιος σηκώθηκε και έφυγε από το φυσικό του περιβάλλον
πιστεύοντας ότι μπορεί να το αντικαταστήσει;
Ποιος καταστρέφει το έδαφος που τον τρέφει
και το αντικαθιστά με κατασκευές που εξαρτώνται από ενέργεια για να υπάρξουν;
Ποιος δημιούργησε έναν κόσμο που αν σταματήσει να λειτουργεί,
καταρρέει μέσα σε λίγες μέρες;
Η φύση δεν είναι πρόβλημα
Η φύση δεν χρειάζεται διόρθωση.
Η ανάγκη για έλεγχο δεν προκύπτει από τη φύση.
Προκύπτει από τον άνθρωπο που έχει απομακρυνθεί από αυτήν.
Η ηθική δεν λειτουργεί σε κομμάτια.
Δεν υπάρχει «εδώ επιτρέπεται» και «εκεί όχι».
Υπάρχει μόνο κατεύθυνση.
Και κάθε φορά που επιλέγεις να ρυθμίσεις τη ζωή αντί να την κατανοήσεις,
διαμορφώνεις τον κόσμο μέσα στον οποίο θα ζήσεις.
Και ίσως τελικά το ερώτημα δεν είναι τι θα κάνουμε με τα ζώα.
Το ερώτημα είναι:
αν έχουμε ήδη ξεχάσει ότι εμείς ανήκουμε στην δημιουργία και όχι η δημιουργία σε εμάς.
Καλή Ανάσταση
C.K.