Το συγκεκριμένο κομμάτι δεν δημιουργήθηκε για προσωπική προβολή, καριέρα ή εκμετάλλευση μιας ιστορίας που δεν μου ανήκει.
Και δεν θα ήταν σωστό από πλευράς μου να πω ότι «έγραψε το τραγούδι η ιστορία». Κανείς δεν μπορεί να εκπροσωπήσει τον πόνο, τη μνήμη και τη διαδρομή ενός ολόκληρου λαού με τέτοιες φράσεις.
Η αλήθεια είναι πιο απλή.
Το κομμάτι γεννήθηκε από το συναίσθημα που αφήνει μέσα σου η προσπάθεια να κοιτάξεις αυτή την ιστορία χωρίς θυμό, χωρίς μίσος και χωρίς διάθεση να χρησιμοποιήσεις τη μνήμη για να χωρίσεις ανθρώπους.
Είναι ένα τραγούδι για εκείνους που ξεριζώθηκαν, για εκείνους που επέζησαν και για εκείνους που κράτησαν τη γλώσσα, τη μουσική και την ψυχή τους ζωντανή όταν όλα γύρω τους κατέρρεαν.
Επειδή όμως ζούμε σε μια ιδιαίτερα φορτισμένη εποχή, οφείλω επίσης να ξεκαθαρίσω ότι οποιαδήποτε προσπάθεια να παρουσιαστεί το συγκεκριμένο τραγούδι ως εθνικιστική έξαρση ή ως έμμεση αναφορά σε σύγχρονες πολιτικές καταστάσεις, δεν έχει καμία σχέση με τη διάθεση με την οποία γράφτηκε.
Η χρονική στιγμή της κυκλοφορίας είναι τυχαία.
Ναι, μέσα στους συντελεστές του έργου υπάρχει η φόρτιση της ελληνικής και ποντιακής μνήμης. Αυτό δεν θα μπορούσε να είναι διαφορετικό όταν αγγίζεις ένα τόσο βαθύ ανθρώπινο τραύμα. Όμως το τραγούδι δεν δημιουργήθηκε για να ξανανοίξει πληγές ούτε για να υπηρετήσει αντιπαραθέσεις του παρόντος.
Για αυτόν τον λόγο, οποιοδήποτε πιθανό έσοδο ή δικαίωμα προκύψει από το συγκεκριμένο έργο από τη δική μου πλευρά, θεωρώ ηθικά ότι ανήκει στους Πόντιους αδελφούς μας και στη μνήμη τους.
Και αν κάποιος θεωρήσει ότι υπάρχει έστω και η παραμικρή διάθεση εκμετάλλευσης πίσω από αυτή την προσπάθεια, τότε πραγματικά θα προτιμούσα το τραγούδι να περάσει σε ανθρώπους που αισθάνονται ότι μπορούν να το εκπροσωπήσουν καλύτερα ακόμα και χωρίς το δικό μου όνομα επάνω του.
Γιατί κάποια τραγούδια δεν δημιουργούνται για να “ανήκουν” σε κάποιον.
Δημιουργούνται για να θυμίζουν.