Η υπόθεση του Predator επιστρέφει στο προσκήνιο με νέα στοιχεία που δημοσιεύει ο δημοσιογράφος Βασίλης Λαμπρόπουλος στο Βήμα της Κυριακής και τα οποία, εφόσον επιβεβαιωθούν, αναμένεται να προκαλέσουν σοβαρές πολιτικές και θεσμικές συζητήσεις.
Σύμφωνα με το δημοσίευμα, η πλευρά του ισραηλινού επιχειρηματία Ταλ Ντίλιαν φέρεται να επικαλείται έγγραφα ελληνικών κρατικών υπηρεσιών τα οποία λειτουργούσαν ως πιστοποίηση της αποτελεσματικότητας του Predator στην Ελλάδα, με στόχο να διευκολυνθούν εξαγωγές του λογισμικού σε τρίτες χώρες.
Ακόμη πιο σημαντικό είναι ότι το δημοσίευμα αναφέρει την ύπαρξη τριών διαφορετικών κατηγοριών εγγράφων που φέρεται να διαθέτει η πλευρά Ντίλιαν: μια κρατική πιστοποίηση λειτουργίας του Predator, συμφωνητικό συνεργασίας μεταξύ Intellexa και ΕΥΠ από το 2020 και ηλεκτρονική αλληλογραφία με κρατικούς λειτουργούς για τεχνικά ζητήματα που σχετίζονται με τη χρήση του λογισμικού.
Αν τα συγκεκριμένα στοιχεία αποδειχθούν γνήσια και ακριβή, τότε η δημόσια συζήτηση μετατοπίζεται. Για χρόνια η κεντρική γραμμή υπεράσπισης ήταν ότι το Predator αποτελούσε υπόθεση ιδιωτών και όχι αποτέλεσμα κρατικής επιλογής. Τα νέα στοιχεία που περιγράφει το ρεπορτάζ κινούνται προς την αντίθετη κατεύθυνση και δημιουργούν νέα ερωτήματα για το εύρος των σχέσεων μεταξύ της Intellexa και κρατικών μηχανισμών.
Δεν είναι η πρώτη φορά που ο Βασίλης Λαμπρόπουλος φέρνει στο φως έγγραφα που συνδέουν την Intellexa με κρατικές δομές. Τον Απρίλιο είχαν δημοσιευθεί στοιχεία για πιθανή συμμετοχή της εταιρείας σε κοινοπραξίες που σχετίζονταν με χρηματοδότηση, τεχνητή νοημοσύνη και έργα ασφάλειας, μέσω φορέων που συνδέονται με το ελληνικό κράτος.
Το κρίσιμο σημείο όμως δεν βρίσκεται μόνο στα έγγραφα.
Βρίσκεται στο ερώτημα που γεννάται.
Εάν μια εταιρεία που συνδέθηκε με το Predator διατηρούσε τέτοιου είδους σχέσεις με κρατικούς φορείς, τότε ποιος γνώριζε, ποιος ενέκρινε και ποιος είχε την ευθύνη των σχετικών αποφάσεων;
Το δεύτερο ερώτημα είναι εξίσου σοβαρό.
Γιατί χρειάζεται να μαθαίνει η ελληνική κοινωνία αυτές τις πληροφορίες μέσα από αποκαλύψεις εφημερίδων και όχι μέσα από μια πλήρη, θεσμική και δημόσια διερεύνηση;
Προς το παρόν πρέπει να διατηρηθεί μια βασική δημοσιογραφική επιφύλαξη. Τα έγγραφα που περιγράφονται στο δημοσίευμα δεν έχουν παρουσιαστεί στο σύνολό τους στη δημόσια σφαίρα ούτε έχουν αποτελέσει αντικείμενο τελεσίδικης δικαστικής κρίσης. Ωστόσο, το γεγονός ότι οι αποκαλύψεις συνεχίζονται και προσθέτουν νέα κομμάτια στο παζλ της υπόθεσης Predator καθιστά ολοένα δυσκολότερο να αντιμετωπίζεται το ζήτημα ως μια κλειστή υπόθεση του παρελθόντος.
Αντίθετα, όλα δείχνουν ότι βρισκόμαστε μπροστά σε ένα νέο κεφάλαιο μιας υπόθεσης που εξακολουθεί να γεννά περισσότερα ερωτήματα από όσα έχει απαντήσει.