Οι υποτιθέμενοι φιλόζωοι έχουν ξεπεράσει κάθε όριο. Ειδικά το τελευταίο διάστημα, μέσα στις ημέρες του Πάσχα, βλέπουμε μια επικίνδυνη και χυδαία σύγκριση: θρησκευτικά σύμβολα όπως η Σταύρωση και το ακάνθινο στεφάνι μπαίνουν στο ίδιο κάδρο με τη θανάτωση ζώων στο όνομα των πασχαλινών παραδόσεων. Αυτό δεν είναι αγώνας. Και όσοι το επιλέγουν, κάνουν ένα σοβαρό λάθος.
Οι αγώνες δεν δίνονται με την κατακρεούργηση όσων κάποιοι άνθρωποι θεωρούν ιερά. Η επίκληση στο συναίσθημα, με αυτόν τον τρόπο, δεν φέρνει αλλαγή. Φέρνει πόλωση. Και όταν το πράγμα γίνει προσωπικό, όλοι ξεχνούν το ίδιο το ζήτημα.
Υπάρχουν πραγματικά προβλήματα εκεί έξω. Ζώα στοιβαγμένα σε εργοστάσια, εξαθλιωμένα, σε συνθήκες που δεν τιμούν κανέναν. Αυτό είναι το πεδίο της σύγκρουσης. Εκεί μετριέται ο αγώνας. Όχι σε ένα post που αναπαράγεται για λίγες ώρες και μετά χάνεται μέσα στον θόρυβο.
Δεν είμαι vegan. Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν ξέρω τι είναι σωστό και τι λάθος. Το μήνυμα έχει ειπωθεί. Το να επαναλαμβάνεται μηχανικά στα social media, με την ίδια ένταση και τον ίδιο τρόπο, δεν αλλάζει τίποτα. Από ένα σημείο και μετά, χρειάζεται πράξη. Διαφορετικά, μένει μόνο η εκτόνωση.
Το ίδιο μοτίβο φάνηκε ξεκάθαρα και στο θέμα των πυροτεχνημάτων. Φέτος, μάλιστα, η κατάσταση ξέφυγε. Όταν βλέπεις ότι ο τρόπος που επιλέγεις δεν φέρνει αποτέλεσμα, οφείλεις να τον αλλάξεις. Αλλιώς, απλώς ανακυκλώνεις το πρόβλημα.
Αντί να εξαντλείται η ένταση σε διαδικτυακές αντιπαραθέσεις, αξίζει να στραφεί εκεί που υπάρχει πραγματική ευθύνη. Στο κράτος. Πόσες συλλήψεις έγιναν για την παράνομη χρήση κροτίδων και πυροτεχνημάτων; Υπήρξε έλεγχος; Υπήρξε εφαρμογή του νόμου; Ή απλώς μεταφέρουμε το βάρος της αποτυχίας στον κόσμο;
Τα πυροτεχνήματα δεν είναι μόνο θέμα φιλοζωίας. Είναι θέμα δημόσιας τάξης και σεβασμού. Όταν σε περιοχές όπως το κέντρο της Κυψέλης η κατάσταση θυμίζει εμπόλεμη ζώνη, όταν δίπλα υπάρχουν κλινικές με ανθρώπους που δίνουν τη δική τους μάχη, τότε το ζήτημα ξεπερνά κατά πολύ τα ζώα.
Το πρόβλημα δεν είναι το μήνυμα. Με το μεγαλύτερο μέρος του συμφωνώ. Το πρόβλημα είναι ο τρόπος που εκφράζεται. Γιατί ο τρόπος καθορίζει και το αποτέλεσμα.
Ανάμεσα σε όσους κινητοποιούνται υπάρχουν άνθρωποι καθαροί, ισορροπημένοι, που πραγματικά θέλουν να αλλάξουν τα πράγματα. Εκεί βρίσκεται και η ευθύνη. Να ξεχωρίσουν τη θέση τους από πρακτικές που τελικά υπονομεύουν τον ίδιο τον στόχο. Γιατί αν συνεχίσουν να συνυπάρχουν χωρίς όρια, στο τέλος θα χαθεί και η ουσία και η αξιοπιστία.