Μεγάλωσα 53 χρόνια στην Κυψέλη. Από την πρώτη ημέρα της ζωής μου μέχρι σήμερα. Έζησα τη γειτονιά στις καλές και στις δύσκολες εποχές της. Έζησα δίπλα σε ανθρώπους από κάθε γωνιά του κόσμου, πολύ πριν κάποιοι ανακαλύψουν ξαφνικά ότι η Κυψέλη είναι «της μόδας».
Έζησα δίπλα σε Αφρικανούς μετανάστες που πολλές φορές λειτούργησαν ως άτυποι φύλακες της γειτονιάς. Άνθρωποι που δεν ενόχλησαν ποτέ κανέναν. Αντίθετα, ήταν εκεί όταν οι μανάδες μας γύριζαν αργά το βράδυ. Ήταν εκεί όταν οι δρόμοι άδειαζαν και η γειτονιά προσπαθούσε να κρατήσει την ανθρωπιά της.
Η Κυψέλη υπήρξε πάντα το καταφύγιο του αδύναμου, του εργάτη, του φτωχού, του ανθρώπου που προσπαθεί να επιβιώσει μακριά από τα φώτα και τις βεβαιότητες της μικροαστικής άνεσης.
Πριν από λίγες ημέρες συνέβη ένα περιστατικό που με προβλημάτισε βαθιά.
Ένα νέο ζευγάρι από τη Συρία προσπαθεί να σταθεί στα πόδια του στη γειτονιά μας. Άνθρωποι που έζησαν τον πόλεμο. Άνθρωποι που δεν διάβασαν για τη βία στις εφημερίδες αλλά την κουβάλησαν στο σώμα και στη μνήμη τους. Το παλικάρι έχει τραυματιστεί από σφαίρες και παλεύει καθημερινά για να ξαναχτίσει τη ζωή του.
Το σπίτι τους είναι ένα μικρό υπόγειο. Για κάποιους ίσως ασήμαντο. Για εκείνους όμως είναι το καταφύγιο που κατάφεραν να αποκτήσουν μετά από όσα πέρασαν.
Είναι από εκείνους τους ανθρώπους που θα σου πουν καλημέρα. Που θα σου προσφέρουν ένα σάντουιτς επειδή σε θεωρούν γείτονα και όχι ξένο.
Κι όμως, μια γυναίκα δυσαρεστήθηκε επειδή η μοτοσυκλέτα του βρισκόταν έξω από το σπίτι του. Σύμφωνα με όσα καταγγέλλονται, το όχημα χτυπήθηκε και βρέθηκε πεσμένο στο έδαφος.
Το περιστατικό έχει καταγραφεί σε βίντεο, το οποίο περιλαμβάνω μαζί με αυτό το άρθρο, ενώ έχει ήδη ενημερωθεί η αστυνομία ώστε να διερευνήσει πλήρως την υπόθεση και να πράξει τα προβλεπόμενα.
Δεν θα υποδείξω στην αστυνομία τη δουλειά της. Ούτε θα αποδώσω προθέσεις που μόνο η έρευνα μπορεί να αποδείξει.
Θα πω όμως κάτι ως άνθρωπος που έζησε μια ζωή σε αυτή τη γειτονιά.
Όποιος πιστεύει ότι μπορεί να φυτέψει στην Κυψέλη τον σπόρο της ξενοφοβίας, δεν γνωρίζει την ιστορία της.
Όποιος πιστεύει ότι μπορεί να χωρίσει τους ανθρώπους σε «δικούς μας» και «ξένους», δεν καταλαβαίνει τι είναι αυτή η γειτονιά.
Η Κυψέλη δεν χτίστηκε από ανθρώπους που έμοιαζαν μεταξύ τους. Χτίστηκε από ανθρώπους που έμαθαν να ζουν μαζί.
Γι’ αυτό και όσα σχέδια κι αν υπάρχουν για μια γειτονιά αποστειρωμένη, φοβισμένη και χωρισμένη σε κατηγορίες ανθρώπων, θα αποτύχουν.
Θα αποτύχουν γιατί η Κυψέλη θυμάται.
Θυμάται τους ανθρώπους που πάλεψαν για να επιβιώσουν. Θυμάται τους μετανάστες που έγιναν γείτονες. Θυμάται τους εργάτες, τους μικροεπαγγελματίες, τους ηλικιωμένους, τους ανθρώπους που κράτησαν ζωντανή τη γειτονιά όταν κανείς άλλος δεν ενδιαφερόταν.
Η πραγματική Κυψέλη δεν είναι τα κτίρια και οι τιμές των ακινήτων.
Η πραγματική Κυψέλη είναι οι άνθρωποί της.
Και όσο αυτοί οι άνθρωποι συνεχίζουν να υπερασπίζονται ο ένας τον άλλον απέναντι στην αδικία, αυτή η ξενοφοβία δεν θα αποκτήσει ποτέ ρίζες εδώ.
Ακολουθεί η περιγραφή της κοπέλας που για ευνοήτους λόγους δεν αναφέρουμε το όνομα της!
كنت جوات البيت وسمعت وحدة برا عم تعيط وتسب لحالها لأنها كانت عم تحاول تصف السيارة. بعد شوي طلعت أشوف شو في، بلاقيها ضاربة الموتور الكهربا تبعي وموقعته عالأرض مع البسكليت اللي كان جنبه. بدل ما تعترف أو تعتذر، ضلت تصرخ وتعمل مشاكل، وبعدها هربت من المكان. مباشرة اتصلت بالشرطة وكل شي صار موثق
“Ήμουν μέσα στο σπίτι και άκουσα μια γυναίκα έξω να φωνάζει και να βρίζει μόνη της, επειδή προσπαθούσε να παρκάρει το αυτοκίνητό της. Λίγο αργότερα βγήκα να δω τι συμβαίνει και τη βρήκα να έχει χτυπήσει το ηλεκτρικό μου μηχανάκι, ρίχνοντάς το στο έδαφος μαζί με το ποδήλατο που βρισκόταν δίπλα του.
Αντί να παραδεχτεί τι συνέβη ή να ζητήσει συγγνώμη, συνέχισε να φωνάζει και να δημιουργεί προβλήματα. Στη συνέχεια εγκατέλειψε το σημείο και έφυγε. Αμέσως κάλεσα την αστυνομία και όλο το περιστατικό έχει καταγραφεί και τεκμηριωθεί”.